Deel deze spotlight

1 project - 4 daksystemen: Externe eenvoud vereist interne complexiteit

TekstLeven op Daken
BeeldDijk&co

Het is een paradoxale wetmatigheid. Hoe eenvoudiger iets van buitenaf lijkt, hoe complexer het vaak is. Dat geldt in extreme mate voor daktuinen. Een mooi voorbeeld hiervan is The Don, een appartementencomplex in Amsterdam Osdorp ontworpen door architectenbureau Studioninedots. Het is een complex dat bestaat uit 420 appartementen, verdeeld over vijf woontorens.

Het zijn torens die gebouwd zijn op een onderbouw waarin een parkeergarage, fietstunnel en winkel gevestigd zijn. Het dak hiervan, dat een binnenplein vormt voor de appartementen, is onlangs omgetoverd tot daktuin en behoort nu tot de publieke ruimte. Bezoekers die het binnenplein van The Don oplopen hebben er waarschijnlijk geen enkel besef van dat ze een daktuin betreden. De ingang van de daktuin bevindt zich dan ook op maaiveldniveau en sluit hierdoor naadloos aan op het aangrenzende trottoir. De bestrating veranderd, maar veel meer zie je met het blote oog. Maar wat voor de bezoekers van deze daktuin kan lijken op een simpele binnenplaats, dat is in werkelijkheid een technisch hoogstandje. Eentje waaraan maandenlang reken- en tekenwerk vooraf is gegaan.

In alle opzichten uitdagend

Het binnenplein van The Don, dat ontworpen is door Dijk&co Landschapsarchitectuur, is een daktuin van maar liefst 3500 m2. Bij de aanleg van de daktuin moest niet alleen rekening worden gehouden met niveauverschillen van wel 3 tot 4,5 meter, maar daarnaast ook met de verschillende typen ondergronden. Waar een gedeelte van het dak zich namelijk boven een parkeergarage bevindt, biedt een ander deel juist bescherming aan de ondergelegen buurtsuper. Kortom, wat op één dak lijkt, is in de praktijk veel meer dan dat. Om van alles één geheel te maken, waarbij de verschillende daktuinen ondanks de extreme hoogteverschillen glooiend in elkaar overlopen, zijn er maar liefst vier verschillende daktuinsystemen nodig geweest.

Vier daksystemen maken één geheel

Het dak dat zich op maaiveldniveau bevindt, het lage gedeelte, zit pal boven de parkeergarage. Het is een vlak dak zonder afschot en is toegankelijk gemaakt voor incidenteel autoverkeer - zodat, mocht het nodig zijn, een ambulance het dak kan betreden. Een grote betonnen trap verbindt dit deel van het dak met het hoger gelegen gedeelte. Naast deze trap loopt ook de daktuin op. Om dit te kunnen bewerkstelligen is er met hout een skelet gebouwd. Dit skelet is vervolgens waterdicht gemaakt en afgewerkt met Georasters®, een product van ZinCo. Georasters zijn stabiele rasterelementen die gebruikt worden als anti-afschuifvoorziening op sterk hellende daken. De structuur van dit systeem is speciaal ontwikkeld om te voorkomen dat er erosie ontstaat. Met andere woorden, deze afwerking zorgt ervoor dat de tuin niet wegspoelt na de eerste regenbui.

Gepubliceerd op9 februari 2021 om 8:30
Adres
Postbus 9092
1006 AB Amsterdam
Contact
Michiel van de Bunt